John Stoppelenburg & Paul Zuijdam

Blog's foto's en overzichten.

Kreta 3 t/m 16 april 2017

Kreta dag 1

Om 7.00 uur stonden we op om de laatste dingetjes nog even in de koffers te kunnen bergen en nog even voor de zekerheid te wegen. Dat viel tegen, want we moesten nog behoorlijk wat kilo’s omlaag. Uiteindelijk gingen er toch ook twee stuks handbagage mee om het gewicht een beetje te kunnen verdelen.

Even over acht uur gingen we  op pad en zonder noemenswaardige vertraging bereikten we de parkeergelegenheid. Ook hier ging het redelijk snel zodat we snel op Schiphol aankwamen. Omdat John thuis al had ingecheckt, hoefden we niet in de lange rij, maar konden we snel de bagage afgeven (precies 40 kilo!) en naar de douane om daarna lekker op ons gemak te winkelen, tenminste dat was het plan….

We mochten netjes aansluiten achter de immens lange rij die er stond voor de veiligheidscontrole, een rij die maar niet korter leek te worden, zodat we TWEE EN HALF UUR later ons gingen afvragen of we nog wel op tijd bij het toestel zouden aankomen. We hadden nog twintig minuten om bij de verste Gate komen! Nou gelukkig haalden we dat, maar winkeltjes bezoeken was er niet meer bij.

Om 18.00 uur plaatselijke tijd arriveerden we op Heraklion, waar we redelijk snel de koffers kregen en in de bus plaats konden nemen. Het was een rit van ongeveer twee uur, via Mattala naar Agia Galinia, waar we dus omstreeks 21.00 uur aankwamen. Het hotel is mooi opgeknapt, alles ziet er keurig verzorgd uit, personeel is vriendelijk. De enige minpuntjes die wij hebben kunnen ontdekken zijn het ontbreken van een koelkast en het ontbreken van plekken waar je je spullen neer kunt zetten, zowel in de badkamer als in de slaapkamer. 's Avonds nog zijn we op zoek gegaan naar een restaurantje, samen met Nathalie en Barry, waar we direct al leuk contact mee kregen op het vliegveld. We namen een mixed grill, die er prima in ging, de 3 raki’s die de jolige eigenaar ons opdrong, hakten er flink in, zowel bij ons als bij de bloemenvaas. En daarna weer omhoog naar het hotel…..

We sliepen vrijwel direct. Wel werd ik wakker omdat het kussen toch iets te laag voor mij was, maar dat was prima op te lossen met een deken eronder.

 

Kreta dag 02

Nadat de wekker om 8.00 uur afliep, gingen wij uit bed en maakten ons klaar om naar het ontbijt te gaan. Dit was een stuk eenvoudiger dan we gewend waren, maar gewoon goed.

Inmiddels was de zon lekker gaan schijnen en was het buiten daardoor warmer dan binnen. Toen Barry en Nathalie beneden kwamen, zijn we met z’n allen buiten gaan zitten en hebben nog een paar bakken koffie gaan drinken. Omstreeks tien uur begon ik te popelen om te gaan klimmen en op onderzoek uit te gaan. Zo gezegd zo gedaan. Korte broek aan, fototoestel gereed gemaakt, sandalen aan en op pad. John bleef lekker lezen en ging niet mee.

Direct naast het hotel bevond zich een nogal steile droge bergwand, met vooral anemonen en doornstruiken, maar ook veel kleurige bloemen zoals tweekleurige margriet-achtigen en paarse gladiooltjes. De wand bestond vooral uit losse kiezel, dus het was oppassen geblazen. Het eerste wat ik tegenkwam was een Serapias, direct gevolgd door een groep prachtige Ophrys episcopalis in volle bloei, veel Orchis italica, zeer veel Serapias die ik nog nader moet determineren van de foto’s evenals de vele kleine gele Ophryssen, in eerste instantie denk ik daarbij aan phryganae/sicula en fusca. Enkele Barlia’s, die al een beetje aan hun eind waren, en nog een donkere Ophrys, die ik nog niet heb gedetermineerd. Het meest frappante vind ik nog dat je soms over heel opvallende orchideeën heen kijkt op zo’n lichte achtergrond, want op de terugtocht zag ik bijvoorbeeld Ophrys tenthredinifera, die ik op de heenweg gemist had.Precies waar ik op de heenweg Ophrys sphegodes ssp gortynia had gevonden. Wat hogerop vond ik Orchis collina, in een diep paarse vorm. Deze kwam ik later langs de weg tegen en in grote getale in een boomgaard. Daar zag ik ze ook bijna wit. Langs deze wegrand vond ik ook 3 Orchis papilionacea en enkele gele Ophryssen. Op de terugweg daalde ik af naar een paadje wat naar lager leidde. Hier vond ik behalve wat Serapias geen andere orchideeën meer, maar wel een paar baltsende Papilio machaon en een soort Resedawitje, wat ik dacht te herkennen als Euchloe ausonia. Helaas kreeg ik hem niet op de foto, maar in het boek bleek dat er einig andere mogelijkheden waren, dus ik hou het er op.

Eenmaal terug zjn we op weg gegaan om een supermarkt te zoeken en een plek om even iets eenvoudigs te eten. Dat laatste lukte niet echt, dus hebben we maar gewoon even wat koekjes gegeten bij een lekkere bak koffie van thuis. Om 18.00 uur hadden we afgesproken met Barry &Nathalie, waarmee we naar hetzelfde restaurant van gisteren zijn gegaan, Pantheon roof garden, omdat het eten daar heel goed was. John begon met een tonijnsalade, die nogal groot uitpakte, gevolgd door een mixed grill. Zelf begon ik met gegrilde sardines, gevolgd door Moussaka. Het was allemaal weer erg goed. We kregen een toetje van het huis, wat erg lekker smaakte: blokjes custard of rijst met vanille omhuld met krokant filodeeg in honing. Uiteraard met het nodige en onvermijdelijke gedestilleerd.

Morgen gaan we naar Retymon met de bus.

 

 

Kreta dag 03

Vanochtend vroeg ontbeten, met dit keer een lekker gekookt eitje erbij en om 9.15 u de bus gepakt naar Retymnon, wat een rit van iets eer dan een uur was door de bergen. Het weer was lekker, al vond ik mijn jas geen overbodige luxe. We hebben na aankomst eerst lekker door het centrum gelopen. Hierna waren we wel toe aan een bak koffie, dus streken we neer op een terrasje, waar we op de kaart ook iets zagen staan dat nogal sterk deed denken aan het toetje van gisteravond, dus dat bestelden we. Groot was de verrassing toen we een bord met een pannenkoek kregen. De eerste hapjes leken inderdaad het meest op een te droge pannekoek met honing, maar toen we iets verder kwamen, bleek er een ontzettend sterke, zoute kaas in te zitten. Nou vind ik niet snel iets vies, maar hier walgde ik van en John ook, dus we hebben het niet verder opgegeten. Hierna betrok het weer en werd het een beetje kil, gelukkig kon ik mijn jas aantrekken. We zijn verder gelopen langs de vesting , op zoek naar de ingang. Dat was een aardige wandeling (terwijl later bleek dat de ingang ongeveer daar lag, waar wij waren begonnen….),maar het zonnetje scheen inmiddels weer lekker, dus het was een lekker tochtje. Toen we het fort wilden betreden, bleek dat er toch entree betaald moest worden. Nu verkochten ze ook “familie-kaarten” voor €10, dus hadden we er plotseling familieleden bij, hetgeen de kosten drukte. Het fort zelf was niet spectaculair, ook hier had er herbouw plaatsgevonden, maar dat ziet er toch vaak erg gekunsteld uit. Zo ook hier. Inmiddels was het tegen twee uur en de bus ging om 14.30 of 18.00 uur. We wilden graag die van 14.30 uur hebben. We hebben nog even op een bankje gezeten in een parkje, vlak tegenover het busstation, omdat daar nauwelijks plek was om te zitten. In dat parkje heb ik een paar stekjes gescoord van Pittosporum tobiro. In het busstation kochten we de tickets maar ook een worstenbroodje voor mij en een hele grote donut voor John, die we nog even verorberden voordat de bus zou vertrekken. Vlak voordat we in mochten stappen brak er een bui los.

De terugreis duurde wat langer dan de heenreis omdat er mensen afgezet moesten worden in wat hoger gelegen bergdorpjes. Dat was voor mij niet echt een groot genoegen, want hoewel de natuur er prachtig was, waren de wegen er naartoe erg smal en de ravijnen erg diep. Ik zat toch wel met kromme tenen in de bus.

We besloten eens een keer ergens anders te gaan eten, aangezien we niets hadden afgesproken met Barry en Nathalie. We streken neer aan de haven bij Tatso Mundo. Dat bleek een grote vergissing want de bediening was traag en ze hadden niet eens het dagmenu van de kaart, ook geen toetjes, en we moesten echt héél lang wachten op de rekening, terwijl er gewoon vier man stonden te navelstaren. Dat was eens en nooit weer.

Na nog een afzakkertje bij de poolbar, zijn we lekker gaan slapen.

Kreta dag 04

Het ontbijt bestaat voor mij nog steeds uit drie plakken brood, ham, kaas, tomaat en deze keer ook yoghurt met vruchten. John blijft natuurlijk trouw aan zijn Nutella.

Vandaag heeft John zijn gemak gehouden en een leesdag ingelast, terwijl ik een wandeltocht heb gemaakt over de weg richting Spilli. Na pak weg twee uur wandelen werd de omgeving interessant genoeg om eens een paar zijweggetjes te nemen. Dit leverde behalve Serapias en Orchis italica ook een paar leuke nieuwe soorten op zoals Ophrys cretica ssp cretica, Ophrys heldreichi, Ophrys fusca, Orchis laxiflora, Anacamptis pyramidalis ,overal zie je Orchis collina, en Orchis italica, een paar Ophrys tenthredinifera, hier en daar Barlia robertiana, die ik nu ook heb kunnen ruiken. Ze ruiken lekker, maar de geur is weinig intensief. Verder verspreid Ophrys spruneri, Ophrys sicula en misschien ook wel phyganae. En één exemplaar van Ophys heldreichii. Het grappige is toch wel dat je vaak in eerste instantie over bloemen heenkijkt. Toen ik plat op de grond ging zitten om foto’s te kunnen maken van O. heldreichii, zag ik pas dat recht vóór mij een cretica stond en rechts van mij een episcopalis.Op een wat vochtiger stuk, waar tussen de hoge grasbosjes veel italica stond en Serapias, zag ik pas in tweede instantie dat het terrein stampvol stond met cretica, die had ik helemaal niet gezien, daar zag ik ook het tot nu toe enige exemplaar van O. laxiflora. Toen ik op de terugweg ging heb ik nog een Papilio machaon gefotografeerd en een paar blauwtjes. Onderweg vond ik op een morgensterknop een grijze stekelige rups met twee paar naschuivers, maar wel erg groot voor een Geometride. Omstreeks half vijf was ik weer in het hotel, waar ik nog even gerust heb voordat we gingen eten in ons “stamrestaurant” ,waar John een tonijnsalade at, gevolgd door een schnitzel met champignonsaus, terwijl ik tomatensoep, gevolgd door konijn uit de oven at. Dit laatste viel een beetje tegen door de rare snijwijze, waardoor er veel kleine stukjes bot in zaten en de konijn erg droog was geworden. Maar het lekkere toetje maakte dat weer goed (galaktoboureko).

Na nog een paar bakkies koffie bij de poolbar, werd het fris en zijn we weer naar boven gegaan.

Kreta dag 05

Vandaag was een rustdag, het weer stelde ook niet veel voor. Bovendien had ik lst van brandend maagzuur al direct tijdens het ontbijt en dat zat me ook niet lekker. Dus lekker terug in bed gedoken en wonder boven wonder weer opnieuw geslapen. Verder geen bijzonderheden over vandaag. Het nadeel van niet direct dezelfde dag een blog maken is dat je alles al weer vergeten bent. Dus hier houdt het op over vrijdag

Kreta dag 06

Vanochtend zijn we met de bus naar Heraklion gegaan om de markt te bezoeken. De bus vertrok om 9:15 uur en onderweg kwamen we langdurig stil te staan omdat één of andere idioot zijn auto midden op de weg had geparkeerd. Afin, om 11:40 uur waren we in Heraklion. Helaas was het busstation waar we uitstapten niet het station wat we op de kaart zagen voor de zigeunermarkt. Maar goed, met de stadsbus waren we er snel. Het was alleen niet de zigeunermarkt. Al snel zagen we een Illy-koffiebarretje met overheerlijke cheescakepunten, ik kwijl nog als ik er aan denk, en daar hebben we van zitten smullen, evenals van de capuccino, die ook ongekend lekker was. Daarna gingen we de markt op, waar we direct Barry en Nathalie tegenkwamen die ons konden vertellen dat de zigeunermarkt niets voorstelde. Gelukkig was het zonnetje weer doorgekomen en konden we lekker wandelen richting het haventje. Daarna hadden we het wel weer gezien en gingen we terug naar het staionnetje. Gelukkig waren we daar lekker vroeg, want de bus bleek om 14.00 uur al terug te gaan. Achteraf hadden we net zo goed niet kunnen gaan, want het was meer reistijd dan iets anders. Om 18.00 uur gingen we weer naar Pantheon, waar het eten weer heerlijk was en de bediening weer vol plezier. We sloten de avond weer af aan het zwembad zoals inmiddels gebruikelijk.

 

Kreta dag 07

Vandaag stond voor John weer een rustdag op het programma en voor mij een wandeling. Deze keer ben ik richting Melambes gegaan, ook omdat er veel foto’s in mijn nieuwe orchideeenboek daar gemaakt waren. Nou was Melambes 10 km, dus dat heb ik natuurlijk niet helemaal gelopen. Onderweg kwam ik nauwelijks iets tegen. Op de terugweg heb ik een andere afslag genomen, waarmee ik boven Agia Galini uitkwam bij het sportveld. De westelijke rotswand vanaf dit veld was dezelfde rotswand waar ik op de eerste dagen zoveel orchideeen heb gevonden. Met die gedachte ben ik gaan kijken, hoewel ik in eerste instantie niets zag. Al snel zag ik dat er zeer veel Orchis italica stonden, de meesten al uitgebloeid. En ook hier waren de eerder genoemde Ophrys-soorten weer in de directe nabijheid van deze soort. Ook hier was O.cretica weer in de meerderheid, gevolgd door O. sphegodes en daarna de gele kleintjes: fusca, sicula e.d.. Ook waren uiteraard de Serapiassoorten volop aanwezig, vaak is dat de eerste aanwijzing dat er meer te vinden is, maar ik ben nog te lui geweest om die op naam te brengen. Het aantal vlinders valt erg tegen, af en toe een oranje luzernevlinder, enkele distelvlinders, maar zelfs geen koninginnepage gezien.

Zo dadelijk gaan we weer naar ons stamrestaurant, wat inmiddels wel lijkt tot gewichtsvermeerdering te leiden, gezien het steeds moeilijkere sluiten van de broeken.

Kreta dag 08

Vanochtend hebben we lekker ons gemak gehouden na het ontbijt, ook omdat het zonnetje er niet was. Rond 11 uur kwam toch het zonnetje door en besloten we om in het dal een wandelingetje te gaan maken. John ging mee als ik beloofde dat we niet gingen klimmen. Daar had ik ook helemaal geen zin in na de klimpartij van gisteren en bovendien vond ik het gezellig dat hij mee ging.

We kwamen een wandelroute tegen aan de andere kant van de rivier en die besloten we  te volgen. Na enkele kilometers werd de weg omzoomd door natuurlijke begroeiing en het duurde dan ook niet lang voordat we de eerste orchideeen tegenkwamen, een hele mooie Ophrys episcopalis. En zoals het meestal gaat: waar er één is zijn er meer, dus er volgde weer een bont palet Ophrys iricolor, sprunerii, cretica,heldreichii, phrygamae/sicula, sphegodes en waarschijnlijk mammosa. En niet te vergeten Orchis collina en italica en verschillende Serapias. Toch weer een leuke verzameling. Ook kwam ik voor de eerste keer een Aristolochiaplantje tegen. Toen de weg steiler opwaarts begon te gaan, zijn we teruggekeerd en hebben we bij de haven een hamburger met een capuccino genuttigd. Daarna weer terug naar het hotel, waar we nog even ons gemak hebben gehouden tot het weer etenstijd was. Inmiddels zijn we weer terug en weer op de kamer, want het was buiten te fris om daar te blijven zitten.

Kreta dag 09

Hoewel het de bedoeling was om lekker in het zonnetje te gaan zitten, leende het weer zich daar niet echt voor. Daarom ben ik toch maar gaan wandelen, vanuit het dorp in de u-bocht , een weggetje de bergen in naar viewpoint Agos Georgios. Het was een behoorlijke klim, maar de uitzichten waren dan ook spectaculair. En omdat de weg consequent omhoog ging, wist ik ook zeker dat de terugweg erg gemakkelijk zou zijn. Orchideeën waren er zat en hoe meer ik keek, des te meer zag ik er. Maar het wordt wel steeds moeilijker om ze op naam te brengen, want er zijn zoveel tussenvormen te vinden dat ik in elk geval de weg kwijt begin te raken. Maar de duidelijke zoals episcopalis, cretica, italica en collina zijn niet met anderen te verwarren. Ook de gele kleintjes zijn nauwelijks uit elkaar te houden. Niettemin was het een leuke wandeling.

Kreta dag 10

Vanaf vandaag hebben we 3 dagen een auto, een Peugeot 101. Het was wel weer even wennen om te rijden in de bergen, en zeker met een auto die je niet gewend bent, maar het went snel. John wilde graag naar de Lidl, dus daar zijn we mee begonnen: Op naar het plaatsje Mirres, 25 km hier vandaan. Grappig om te zien dat ze een heleboel dingen precies hetzelfde hebben als bij ons. Maar ook een hoop typisch griekse artikelen zoals complete lammetjes in de vriezer, die je nog aankijken, maar ook merkartikelen als M&M’s, Fanta en Coca cola.

Daarna naar Melambes, waar we redelijk snel de school en de sportvelden vonden. Hier zouden we via een weggetje omhoog over de berg heen moeten rijden, maar na een paar honderd meter zonk de moed me al in de schoenen toen ik zag hoe steil en smal die weggetjes waren. Dan maar een orchideetje minder op de foto, ik besloot via het dorp weer terug te gaan naar de grote weg. Nou was dat makkelijker gezegd dan gedaan, want de straatjes werden steeds bochtiger en smaller, zodat de auto er echt maar nét doorheen kon. Gelukkig duurde dat niet lang: daar was de vertrouwde “grote” weg weer. Toen we deze gingen volgen tot Spilli, reden we onderlamngs Melambes en al snel was de bergwand roze van een kleine orchidee. Ik stopte zodra dat kon en daar waren ze: Orchis quadripunctata. Prachtige mini-tjes, varierend van bijna paars tot wit, echt een heel minuscuul plantje van nog geen 15 cm totaal. Toen ik iets verder liep, kwam ik ook de begeleider tegen, zij het in wat minder grote getale: Orchis pauciflora. Ook enkele Ophrys tenthredinifera en nog een uitgebloeide soort. Later kwam ik er pas achter dat dit Orchis fragrans was, niet uitgebloeid, maar gewoon in bloei. Overal kom je Ophrys fusca en consorten tegen, zo ook hier. De meest opvallende was iricolor. Tegen twee uur besloten we even te lunchen in Spilli. De bestelde kebab bleek gekruid gehakt aan een stok te zijn, een beetje teleurstellend voor John, maar het smaakte toch wel. Ik vond vooral de kruiden erg lekker : thijm en oregano voerden de boventoon en ik had sterk de indruk dat er lamsvlees doorheen zat. Toen we klaar waren was het even over drieën, te laat om nog over de pas naar Gerakari te gaan, ook omdat het weer was omgeslagen in koud en winderig, met laaghangende bewolking boven ons. Ook is de weg onverhard, dus met dreigend slecht weer is dat onverstandig. Dat staat dus voor morgen op het programma. Onderweg afgeslagen naar Kissos. Hier eigenlijk geen bijzondere soorten gevonden behalve de eerste Aceras anthropophora en weer een aantal cretica’s en spruneri/sphegifera/mammosa. Later terug op de weg naar Agia Galini nog gestopt omdat er erg veel italica’s langs de weg stonden. Hier vond ik nog was heldreichii’s , een Papilio machaon die aan het leggen was, een Papilio podalirius die door een andere vlinderaar werd aangezien voor Allancastria cerisi. Even later zag ik wel degelijk deze laatste die van plan was te gaan leggen op een Aristolochia, maar dat had ik helaas te laat in de gaten. Gelukkig heb ik de foto nog….

Toen ik verder het veldje inliep, stond daar een grote groep Orchis lactiflora en een aantal Barlia’s die nog volop in bloei stonden. Daarna terug naar het hotel, waar we even ons gemak hebben gehouden voordat we (weer) gingen eten. Dit keer allebei een simpele pasta, want we zaten nog een beetje vol.

 

 

Kreta dag 11

Vanochtend zag het er wat beter uit dan gisteren. Na het ontbijt zijn we direct op pad gegaan. We stelden de tomtom in op Vatos en tot onze stomme verbazing werden we via Melambes gestuurd. Dat was een beetje een streep door de rekening, want de noodzaak om te tanken kwam dichterbij. We hadden gisteren wel gezien terwijl we terug reden naar Agia Galini dat de weg gestremd was, dus moesten we toen ook al hoo door de bergen, waarschijnlijk was dat dus nog steeds zo. Gelukkig vonden we een tankstation vlak voordat we de afslag Vatos bereikten. Na een poosje op deze kronkelweg te hebben gereden zag ik een veldje met anders gekleurde orchideeën, dus daar zijn we gestopt. Het bleek een gigantische hoeveelheid Orchis lactea, waarvan de meesten al uitgebloeid waren. Helaas was op dat moment de zon weg en waaide het gigantisch hard. Toch gelukkig nog goede foto’s, in de berm van hetzelfde veld waren ook nog mooi papilionacea’s te zien, maar ook Ophrys heldreichii, episcopalis, tenthredinifera, bomyliflora en iricolor. Dit was op een nogal vochtig graslandje.

Vervolgens zijn we doorgereden langs Vatos naar het hoger gelegen gedeelte, daar waar je de pas overgaat en de windmolens te zien krijgt. Daar was een vlakker stuk, waar je op afstand al bloeiende orchideeën kon zien. Tot mijn verbazing was dit bijna puur donker gesteente, waar toch hele tere plantjes als pauciflora en quadripunctata in grote getale aan te treffen waren. Ik maakte er kennis met een duitser die er al heel lang kwam en mij nog wat andere planten wees. Er groeiden vooral veel boryi’s maar ook sitiaca’s, waarvan zelfs een witte. Ook groeiden hier veel wilde tulpjes. Tot slot nog een sprunerii en toen was ik klaar met fotograferen op deze plek. Juist toen ik terug wilde gaan, zag ik dat John ( in de auto) werd ingesloten door een grote kudde schapen. Dat was nog wat extra foto’s waard. Daarna besloten we te gaan eten in Spili en dan door te gaan naar Gerakiri.

De maaltijd ZOU bestaan uit een cappuccino en een wafel met Nutella en slagroom, maar zoals we inmiddels wel gewend waren, krijg je soms iets anders dan je bestelt. Het werd dus pannenkoek met Nutella maar zonder slagroom, ook lekker.

Hierna gingen we op pad. Zoals ons uitgelegd lagen de mooiste gebieden vlakbij de eerste pas, dus daar had ik mij veel van voorgesteld, maar het viel een beetje tegen. Vatos e.o. was mooier. Op één van de stopplaatsen groeiden er vrij grote rode tulpen. Ook weer volop lactea, papilionacea, boryi, anthropophorum, italica, heldreichii. Tevens laxiflora. Verder waren er voor mij geen nieuwe dingen te zien. Daarna hebben we de terugreis aanvaard. De terugreis was mooi, veel haarspeldbochten, maar er waren op dit traject nauwelijks orchideeën te zien. Morgen wil ik Melambes nog een keer proberen en eventueel Mournes als er nog tijd over is.

Kreta dag 12

Vandaag was de laatste dag dat we de auto hadden, dus maakten we nog een rondje langs enkele plekjes die ik van Gerra en Anneke had opgekregen. Ik zou naar Melambes gaan, maar daar zat een flinke wandeling aan vast en dan zou John al die tijd alleen zitten, dus die route besloot ik over te slaan. Op weg naar de weg die van Drimiskos  naar .. liep, kwamen we langs de onderrand van Melambes en daar wilde ik nog even stoppen bij de rotswand waar Orchis quadripunctata en pauciflora stonden, omdat de foto’s die ik had gemaakt niet optimaal waren. Bovendien wilde ik graag één of twee zaaddozen meenemen. Tijdens het zoeken hiernaar vond ik nog wat donkerdere en lichtere exemplaren en het aantal zaaddoosjes was (nog) bedroevend laag. Van pauciflora heb ik zelfs niet één gezien, op geen enkele locatie. Overigens vond ik nog een lactea op deze standplaats.

 

De volgende stop was iets verderop, waar we de afslag hadden genomen naar de grotere weg naar Spili en waar we ook de eerste keer hadden gestopt. Hier vlogen veel Allancastria cerisi ‘s , waarvan er één netjes op de grond ging zitten. Deze heb ik kunnen fotograferen, maar ik heb op de rotswand slechts één Aristolochia cretica kunnen vinden en daar zaten geen eieren op, helaas…. Op ditzelfde wandje vond ik nu wel enkele boryi’s in het veld en aan de wegrand  enkele quadripunctata’s. Feit blijft dat je gewoonweg niet raakt uitgekeken op zo’n veldje en ik zou er gemakkelijk een hele dag kunnen zoetbrengen. O ja ik vond nog een bijna volwassen rups van Lasiocampa quercus, op een distel.

Hierna zijn we doorgereden naar Spili om lekker een bak koffie te drinken met iets er bij. De foto’s maken een uitgebreide omschrijving overbodig.

Vervolgens zijn we via de kustroute(s) terug naar Agia Galini gereden. Onderweg zijn we nog een paar keer gestopt, maar er was niet veel bijzonders te zien. Bovendien begon de oververzadiging bij John een beetje toe te slaan, dus heb ik wat minder stops gemaakt, zodat we nog op een schappelijke tijd konden lunchen. Helaas kwamen we onderweg niets eetbaars tegen, behalve dan met al het haar er nog op, rennend en mekkerend, dus het werd lunchen in Agia Galini aan de haven.

Hier was de espresso heerlijk en dat waren de wafeltjes met Nutella, ijs en slagroom ook. Ja het blijft afzien hoor, zo’n vakantie in Griekenland! Maar wel een fijn idee dat zelfs John vaak niet weet wat hij zal kiezen ( al kwam de schnitzel wel opvallend vaak voor, evenals de mixed grill…….)

Na zo’n trip is het altijd erg lekker om even siësta te houden, al wat het maar om weer trek te krijgen.

Omdat het goede vrijdag was, zijn we rond 21.00 uur richting de kerk gegaan omdat we daar iets spectaculairs verwachtten te zien. Ik had John verteld van de kaarsjesparade en het paasvuur. De kerkdienst liep iets uit. We begrepen ook heel goed dat de zingende priester nooit Greece got talent had gewonnen. De rotjes die doorlopend werden afgestoken waren zelfs nog melodieuzer…

Maar enfin, de kerkdienst was afgelopen en er kwamen een handjevol mensen met kaarsjes naar buiten, maar dat was dan ook alles. Natuurlijk liep er een jongen met het kruis voorop en liepen er twee mannen met een soort praalwagen achter, maar dat was dan ook alles.

Kreta dag 13

Na het ontbijt nog een laatste wandeling richting Agios Antonios. Helaas bleek dat Ophrys heldenreichii al geroofd was inmiddels, dus geen betere foto’s meer. Episcopalis stonden er nog wel, zelfs veel meer dan ik de vorige keer had ontdekt. Ik nam wat pollinien mee van italica, cretica, episcopalis. Tevens vond ik nog een nieuwe soort, die het meest leek op Comperia comperiana, maar de lip was rond en zonder draden, dus ik weet niet wat het is. Eenmaal terug was het inpakken geblazen en nu zitten we op 20 minuten afstand van Schiphol, dus de landing wordt zo dadelijk ingezet.

We kunnen terugkijken op een heerlijke vakantie en een prima hotel, simpel maar prima. Al waren de bedden wel wat hard. Jammer dat het alweer voorbij is, mar toch ook eer lekker om thuis te komen.

 

John Stoppelenburg

&

Paul Zuijdam

nlende
Copyright © 2017 John & Paul. Alle rechten voorbehouden.
Joomla! is vrije software uitgegeven onder de GNU/GPL Licentie.
Last Update:
General update: /a 27-08-2017 21:21